lonely

lonely
η μοναξιά της σκέψης με παράτησε, μια διέξοδο στη ζωή μου άφησε...

Σάββατο 4 Απριλίου 2015



Ωδή στη ζωή

Τα χέρια ανοίγω
Τα μάτια
Τα χείλη
Ξημέρωσε, ήδη
Γυμνό κορμί
Ώριμο δέρμα
Ξυπνά από ύπνο αδρή

Άραγε
Πιο  συναίσθημα έπνιξε το φεγγάρι
Πιο  δεμένο "γιατί" τη σιωπή  μου τη λύνει
Ψιθύρους σα να ψέλνω
Αβίαστα λόγια ΄

Μια Δευτέρα του Απρίλη
Τον ίδιο ήλιο αντίκρισα
Με πόνο, δάκρυ κι αίμα αγνό
Τυλιγμένος
Να λευτερωθώ με το κλάμα
Επιδίωξα

Ο πατέρας ψηλά
Με μια ψυχή που ‘φυγε βιαστικά
Στη γη ,
Μάνα
Γυναίκα
Παιδιά
Αδέλφια

Και σήμερα το γέλιο σας θα ακούσω
Τα ίδια χαμόγελα
Πιο λαμπερά θα ανταμώσω
Την αγάπη
Πάλι απόψε
Θα ‘χω συντροφιά
Μαζί με φίλους κι εχθρούς
Στο περιβόλι της καρδιάς
Που ανθίζει και μαραίνεται τους μήνες

Ψιθύρους ψέλνω δυνατά
Μια ωδή στη ζωή που μου χάρισαν
Κι έπλασα την, ζωή  δική μου
03.04.2015


Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2015



Με δύναμη

Είναι στιγμές
Που αυτό που δεν πιστεύεις
Γεννιέται
Σε πλησιάζει
Σε αιχμαλωτίζει
Σε κυριαρχεί

Είναι στιγμές
Που τα δάκρυα της ψυχής σου
Πνίγουν το λυγμό σου
Την αγάπη σου
Τη ζωή σου

Είναι στιγμές
Που το μυαλό δε μπορεί να τις εξηγήσει
Σταματάει
Δεν έχει τη δύναμη
Ή μήπως την έχει;
27.02.2015