...Ταλαντεύεται η διάθεσή μου. Εκτοξεύεται στα ύψη και πέφτει χαμηλά. Ξεγυμνώνεται η αλήθεια, το ψέμα κουράζει. Η ελπίδα αντέχει. Υπάρχει. Εγώ δεν την έχω. Πασχίζω να τη βρω. Τη διώχνω. Ή μου φεύγει. Πάντως τη χάνω. Κι εδώ μοναξιά. Βουβός πόνος, άδηλο δάκρυ! Να σκέφτομαι το παρελθόν κινηματογραφικά. Χωρίς χρώμα. Με πινελιές ασπρόμαυρες κι ας μην ήταν έτσι. Και τώρα τι απομένει. Πως αλλάζει η ζωή ενός ανθρώπου. Κι ύστερα και των γύρω του. Τους παίρνει όλους η μπάλα. Πάρε πίσω τη μπάλα. Γύρισε σελίδα. Πίσω. Δε γίνεται. Μόνο ένα θαύμα μας σώζει!...γ.ζ.Αθήνα, Οκτώβριος 2005

...Υπάρχουν κάποιες εικόνες της ζωής σου να σου δώσουν μια ψυχική ανάταση. Ένα παιδικό χαμόγελο, αθώο, ανήξερο, που ίσως αναπληρώνει το δικό σου. Μια αγκαλιά που σε κάνει να νιώθεις όλον τον κόσμο εντός σου. Ένα δάκρυ από συγκίνηση, ενδιαφέρον κι αγάπη. Κι όταν μετριάζεις τον πόνο το δικό σου με των άλλων, τον συγκρίνεις και μαθαίνεις πως δεν πονάς μοναχός σου. Φτάνει τόση μοναξιά. Μέσα, έξω, παντού και πάντοτε. Φάρμακο που την γιατρεύει, η παρουσία, μα κι αυτή που τώρα λείπει ή φεύγει κι απομακρύνεται, τί γιατρειά να δώσει. Ποιά χείλη να σου πουν πως κάποιος χάνεται, την ώρα που μέσα σαν οι ψίθυροι από βαθιά σου λεν κουράγιο. Και περιμένεις, δε μπορείς να κάνεις κι αλλιώς. Μόνο να περιμένεις. Αυτό είναι το νόημα της ζωής...γ.ζ. Αθήνα, Σεπτέμβριος 2005

"αυτά που βλέπεις γύρω σου δεν είναι όπως φαίνονται αλλά όπως εσύ θέλεις να ερμηνεύσεις την εικόνα τους..κλείσε λοιπόν τα μάτια και σκέψου ποια εικόνα είναι η αληθινή..όταν τα ξανανοίξεις να είσαι έτοιμος να αντικρύσεις την πραγματικότητα! " [γζ.14/01/2012]

τελικά η ζωή είναι σαν τη φλόγα...ανάβει από αμέλεια, καίει ανεξέλεγκτα και σβήνει απρόσμενα...[γιώργος 21/11/2011]

μπορει ο καθε ένας να ζει και να αυτοσχεδιάζει, αλλα η ίδια η ζωή αλλιώς τα λογαριάζει...19/10/2011 [επηρεασμένος από μια παιδικη φωτογραφια απο το δημοτικο...]

μικρό, πικρό παραμύθι...

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσαμε σε μια χώρα  με σημαία… με θρησκεία… με ιστορία… με παράδοση… με δραχμές… αλλά και με αξίες και ιδανικά!

Στην πορεία της ζωής η χώρα έπιασε ευρωπαϊκό λιμάνι και τις δραχμές τις πουλήσανε με αντάλλαγμα ευρώ…

Ο Αρχικαπετάνιος σκέφτηκε να μεθύσει τους ναύτες, με ούζο και κρασί…

Άρχισε τότε με το πλήρωμα –τριακόσιοι καπετάνιοι και καπετάνισσες- να τρώνε τα ευρώ από τα σεντούκια στα αμπάρια του πλοίου….

Χαμπάρι οι ναύτες…

Από το τρελό φαγοπότι, όλοι μαζί αποκοιμήθηκαν και το πλοίο έμεινε ακυβέρνητο στη Μεσόγειο…

Όταν οι ναύτες ξύπνησαν, τα αμπάρια ήταν σπασμένα και τα σεντούκια άδεια.. δεν είχε μείνει τίποτα…

Και το πλοίο βούλιαζε…

Όλοι μαζί τότε αγανακτισμένοι πήγαν έξω απ’ τη γέφυρα του πλοίου και φωνάζανε στους καπετανέους – άνδρες και γυναίκες – αλλά που… κανείς τους δεν τολμούσε να τους κοιτάξει κατάματα και να τους πει την αλήθεια, εκτός από έναν που παραδέχτηκε ότι όλοι μαζί συμμετείχαν στο τσιμπούσι…

Ζητήσανε τότε οι φαγωμένοι, ένα ρυμουλκό να τραβήξει το πλοίο στη στεριά , μπας και σωθούνε οι νηστικοί… ήρθανε ρυμουλκά από παντού, τραβήξανε το πλοίο, τραβήξανε , τραβήξανε…

Πουλήσανε τις δραχμές…

Φάγανε τα ευρώ…

Την παράδοσή μας, ΔΕ μπορούν να την πουλήσουν!

Την ιστορία μας, ΔΕ μπορούν να την πουλήσουν!

Τη θρησκεία μας, ΔΕ μπορούν να την πουλήσουν!

Τις αξίες μας και τα ιδανικά μας, ΔΕ μπορούν να τα πουλήσουν!

Τη σημαία μας μπορούν να την πουλήσουν?

Το πλοίο μας μπορούν να το πουλήσουν?

Όταν βγούμε στη στεριά, μήπως θα έχουνε υποστείλει τη σημαία?

Γιατί οι ναύτες να πληρώσουνε τα ρυμουλκά?

…Και ζήσανε οι καπετανέοι καλά κι οι ναύτες χειρότερα…

23/09/2011

...η έκφραση "λεφτά να φαν κι οι κότες" καταργείται...
οι κότες ψόφησαν απ'  την πείνα... 13/09/2011

...Όταν στα μάτια της βλέπεις την ανατολή δεν αναζητάς τη δύση.

Όταν στο φιλί της νιώθεις τον έρωτα το αντίο σε τρομάζει.

 Όταν η ανάσα της σου δίνει ζωή τότε συμφιλιώνεσαι με το θάνατο...

                                                                                                                                              18/12/2001

...Πολύ κοντά το παρελθόν για να μην το θυμάμαι, πολύ μακριά το αύριο για να το περιμένω...

...μήπως νιώθουμε τα ίδια αλλά δεν έχουμε τη δύναμη να τα σκεφτούμε?

...κανείς δεν την αντέχει την απουσία..υπομένει..περιμένει..κάτι βαθιά μέσα του τον κρατά...μας κρατά...

23/06/2006

...μην αφήνεις στον καιρό, το όνειρο

θα φύγει σαν τον άνεμο σ' άγνωστα μέρη

κι όταν το ψάξεις , θα 'ναι αργά

χάθηκε...

3/2/2006

...καμιά φορά, αυτά που χάνουμε, τα βρίσκουμε ξαφνικά μπροστά μας κι αυτά που θεωρούμε δεδομένα, ανατρέπονται...

...αν σου δοθεί δεύτερη ευκαιρία, είναι γιατί θα έχεις χάσει την πρώτη...