ΖΗΡΡΙΟΡΗΣΕΙΣ 2014

4^Η  04.01.2014

«Η μοναξιά της σκέψης με παράτησε, μία διέξοδο στη ζωή μου άφησε»

η στιγμή

"Ησυχία απέραντη

σα θάλασσα

σα κύμα που 'χει πέσει σε λήθαργο

σαν του ήλιου την ακτίνα που σκίζει χιλιόμετρα και πέφτει στην αυλή μου

Μέσα σε τούτη τη σιωπή

σε προσκάλεσα

ζωή μου

να ταράξεις του είναι μου τα δεδομένα

να αλλάξεις του ρόλου μου τα νοήματα

να απαλείψεις της σκέψης μου τα περιθώρια

Αγκυροβόλησες με μια βάρκα στην ακτή μου

στα βράχια αποκοιμήθηκες

να στεγνώσουν τα δάκρυα

αλμύρα

ανάμα

τα φιλιά

που μας ξύπνησαν

Μα η γαλήνη έγινε ταραχή

και μας κατάπιε η στιγμή

η μοναδική κοινή μας

η μοναχική

δική μας

στιγμή"

γ.ζ.30.10.2013

ΖΗΡΡΙΟΡΗΣΕΙΣ 2014

3^Η  03.01.2014

«Ο άνθρωπος που σου μιλάει χωρίς να σε κοιτά στα μάτια, λέει ψέματα. Οι λέξεις που πέφτουν στο πάτωμα, είναι γυμνές από αλήθεια. Σήκωσε τα βλέφαρα για να σε πιστέψουν!»

ΖΗΡΡΙΟΡΗΣΕΙΣ 2014

2^Η  02.01.2014

«Ζωή δε με συγκράτησα, το θάνατο απ’ το χέρι κράτησα, μα στα μισά τον άφησα και με τα δυο σ‘ αγκάλιασα»

ΖΗΡΡΙΟΡΗΣΕΙΣ 2014

1^Η  01.01.2014

«Όταν η μέχρι χθες χρονιά, γίνεται παρελθόν, ανατέλλει ένας καινούριος ήλιος. Στο χέρι μας είναι να τον κρατήσουμε αναμμένο ή να τον σβήσουμε»

Συμβουλή

Θα φύγω

Λες

Ξέρεις

Είναι από εκείνες τις αποφάσεις

Που επεξεργάζονται στην καρδιά

Το μυαλό απλά συμφωνεί

Ή αν θες

Συνηγορεί αναγκαστικά

Μαζεύεις αναμνήσεις

Ατόφια διαμάντια του χρόνου

Συναρμολογείς κομμάτια σπασμένα τις στιγμές

Τα χώνεις όπως όπως ανάμεσα στα μακό και τα μπλου τζην

Κι έτσι όπως ξεφυλλίζεις ένα βιβλίο

Αλλάζεις σελίδα κλείνοντας δακρυσμένη από χαρά

Την πόρτα πίσω σου

Μη λησμονήσεις τον τόπο που σ’ ανάθρεψε

Κράτα τη μυρωδιά της γης

Σα σπάνιο άρωμα

Κι άμα στεγνώνεις από συναισθήματα

Πότιζε τη ζωή σου με σταγόνες της θύμησης

Τούτο το αντίο θέλει χαμόγελα

Μαντήλια βουτηγμένα σε ευχές να ανεμίζονται

Το ξημέρωμα

17.09.2013