τελικά η ζωή είναι σαν τη φλόγα...ανάβει από αμέλεια, καίει ανεξέλεγκτα και σβήνει απρόσμενα...[γιώργος 21/11/2011]
lonely
η μοναξιά της σκέψης με παράτησε, μια διέξοδο στη ζωή μου άφησε...
Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011
Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011
Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2011
Το Αστέρι Της Αγάπης
Μονάχος πάλι περπατώ στους δρόμους του μυαλού μου
και ψάχνω αδίκως να σε βρω στ’ αστέρια του ουρανού μου.
Διαβάτης άγρυπνος εγώ νύχτες χωρίς φεγγάρι
δε ξέρω ποια κατεύθυνση ο νους μου έχει πάρει.
Βρίσκω αγνώστους και ρωτώ που χάθηκε η αγάπη
και μ’ απαντούν πως κείτεται σε μια του χάρτη άκρη.
Μετά από τόσες αντοχές και δύσκολες πορείες
μια αγάπη βρίσκω να πονά σε μαύρες συγκυρίες.
Στα δυο μου χέρια την κρατώ, μέσα στην αγκαλιά μου,
τη σφίγγω και τη συγχωρώ που’ καψε την καρδιά μου.
Τον ουρανό μου τώρα πια φωτίζει ένα αστέρι
κι η φλόγα της αγάπης του μες στην καρδιά μου καίει.
Δύσκολα εκείνη με κοιτά, τα δάκρυα την πνίγουν
μα δυο φιλιά είναι αρκετά κι οι ορίζοντες ανοίγουν.
18/12/2001
Αγάπη
Αγάπη, έρωτας, φιλιά από καρδιάς μας συντροφεύουν.
Ανατολή μου, στη ζωή μου δίνεις φως.
Άνοιξη της ψυχής μου όταν σε γνώρισα το χειμώνα λησμόνησα.
Ο ουρανός ένα πέπλο, φως το φεγγάρι,
βλέπουμε το ίδιο φως, ποιο όνειρο θα με πάρει;
Σε ταξίδι μαζί σου ως το χάραμα πάμε
γιατί ζούμε, πονάμε κι αμοιβαία αγαπάμε.
Ανοίγω τα μάτια, τη δική σου εικόνα αντικρίζω. Ξαπλώνω, με τη σκέψη σου στον ύπνο πλανιέμαι. Σε περιμένω να φωτίσεις τα θολά μου γύρω τοπία.
Στην οθόνη της ζωής μου μια εικόνα, εσύ. Συναισθήματα αλλάζουν, εποχές σ’ ένα φόντο περνούν,
μα εσύ μένεις, κι εγώ κοιτάω,
οι ματιές μπορούν να ενωθούν.
Το γυαλί αγγίζω μα το χέρι δεν τρέμει,
μια καρδιά, ένα φιλί, ένα χάδι έχω για σένα,
είμαι εδώ και εσένα εδώ περιμένω.
21/11/2002
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)