"αυτά που βλέπεις γύρω σου δεν είναι όπως φαίνονται αλλά όπως εσύ θέλεις να ερμηνεύσεις την εικόνα τους..κλείσε λοιπόν τα μάτια και σκέψου ποια εικόνα είναι η αληθινή..όταν τα ξανανοίξεις να είσαι έτοιμος να αντικρύσεις την πραγματικότητα! " [γζ.14/01/2012]

τελικά η ζωή είναι σαν τη φλόγα...ανάβει από αμέλεια, καίει ανεξέλεγκτα και σβήνει απρόσμενα...[γιώργος 21/11/2011]

... η γλώσσα του σώματος καμιά φορά λέει περισσότερα από τη γλώσσα του στόματος...
03/11/2011

...κάθε τι στη ζωή γίνεται με αγάπη, από το πιο απλό πράγμα, μέχρι το πιο μεγάλο επίτευγμα! Αγαπάτε τη ζωή κι εκείνη θα σας ανταμοίψει κάποια στιγμή με το παραπάνω!...

Το Αστέρι Της Αγάπης

Μονάχος πάλι περπατώ στους δρόμους του μυαλού μου

και ψάχνω αδίκως να σε βρω στ’ αστέρια του ουρανού μου.

Διαβάτης άγρυπνος εγώ νύχτες χωρίς φεγγάρι

δε ξέρω ποια κατεύθυνση ο νους μου έχει πάρει.

Βρίσκω αγνώστους και ρωτώ που χάθηκε η αγάπη 

και μ’ απαντούν πως κείτεται σε μια του χάρτη άκρη.

Μετά από τόσες αντοχές και δύσκολες πορείες

μια αγάπη βρίσκω να πονά σε μαύρες συγκυρίες.

Στα δυο μου χέρια την κρατώ, μέσα στην αγκαλιά μου,

τη σφίγγω και τη συγχωρώ που’ καψε την καρδιά μου.

Τον ουρανό μου τώρα πια φωτίζει ένα αστέρι

κι η φλόγα της αγάπης του μες στην καρδιά μου καίει.

Δύσκολα εκείνη με κοιτά, τα δάκρυα την πνίγουν 

μα δυο φιλιά είναι αρκετά κι οι ορίζοντες ανοίγουν.

                                                                                                                                              18/12/2001

Αγάπη

Αγάπη, έρωτας, φιλιά από καρδιάς μας συντροφεύουν.

Ανατολή μου, στη ζωή μου δίνεις φως.

 Άνοιξη της ψυχής μου όταν σε γνώρισα το χειμώνα λησμόνησα.

Ο ουρανός ένα πέπλο, φως το φεγγάρι,

βλέπουμε το ίδιο φως, ποιο όνειρο θα με πάρει;

 Σε ταξίδι μαζί σου ως το χάραμα πάμε

γιατί ζούμε, πονάμε κι αμοιβαία αγαπάμε.

Ανοίγω τα μάτια, τη δική σου εικόνα αντικρίζω. Ξαπλώνω, με τη σκέψη σου στον ύπνο πλανιέμαι. Σε περιμένω να φωτίσεις τα θολά μου γύρω τοπία.

Στην οθόνη της ζωής μου μια εικόνα, εσύ. Συναισθήματα αλλάζουν, εποχές σ’ ένα φόντο περνούν,

μα εσύ μένεις, κι εγώ κοιτάω,

οι ματιές μπορούν να ενωθούν.

Το γυαλί αγγίζω μα το χέρι δεν τρέμει,

μια καρδιά, ένα φιλί, ένα χάδι έχω για σένα,

είμαι εδώ και εσένα εδώ περιμένω.

                                                                                                                                              21/11/2002

μπορει ο καθε ένας να ζει και να αυτοσχεδιάζει, αλλα η ίδια η ζωή αλλιώς τα λογαριάζει...19/10/2011 [επηρεασμένος από μια παιδικη φωτογραφια απο το δημοτικο...]