lonely

lonely
η μοναξιά της σκέψης με παράτησε, μια διέξοδο στη ζωή μου άφησε...

Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2014



13Η  13.01.2014
«Αφού έχω πιάσει το φτυάρι και σ’ έχω θάψει μέτρα κάτω από τη γη, φυτεύω και δυο – τρία λουλουδάκια για να καλύψω τη νεκρίλα!»
14Η  14.01.2014
«Μη μένεις στο δεδομένο. Μέχρι εκεί που φθάνει το βλέμμα σου. Κοίτα με τα μάτια της σκέψης σου πιο μακριά, ως εκεί που ταξιδεύουν τα πουλιά και θα ανακαλύψεις την ελευθερία της ζωής!
15Η  15.01.2014
«Υπάρχουν κάτι φίλοι, σα χάρτινο μαντήλι, που με τα δάκρυα λιώνουν και ψεύτικα ματώνουν»

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2014



12Η  12.01.2014
«Μπορώ να καταλάβω τι νιώθεις απ’ το βλέμμα που με κοιτάς. Έχω μια περίεργη συνδεσμολογία καρδιάς και μυαλού που δεν πέφτω έξω σχεδόν ποτέ!»
11Η  11.01.2014
«Η συνεργασία δύο ανθρώπων βασίζεται στην εμπιστοσύνη και την υποχώρηση όπου χρειάζεται. Χωρίς αυτά ή το μαγαζί κλείνει ή οι δήθεν συνεργάτες φεύγουν»

Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014



10Η  10.01.2014
«Τίποτα δε με αφήνει αδιάφορο. Ούτε η πιο ανούσια λέξη, ούτε η πιο ανίκανη πράξη. Μπορείς με τον τρόπο σου να δώσεις αξία στο λόγο ή την πράξη του άλλου »

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014



...Ταλαντεύεται η διάθεσή μου. Εκτοξεύεται στα ύψη και πέφτει χαμηλά. Ξεγυμνώνεται η αλήθεια, το ψέμα κουράζει. Η ελπίδα αντέχει. Υπάρχει. Εγώ δεν την έχω. Πασχίζω να τη βρω. Τη διώχνω. Ή μου φεύγει. Πάντως τη χάνω. Κι εδώ μοναξιά. Βουβός πόνος, άδηλο δάκρυ! Να σκέφτομαι το παρελθόν κινηματογραφικά. Χωρίς χρώμα. Με πινελιές ασπρόμαυρες κι ας μην ήταν έτσι. Και τώρα τι απομένει. Πως αλλάζει η ζωή ενός ανθρώπου. Κι ύστερα και των γύρω του. Τους παίρνει όλους η μπάλα. Πάρε πίσω τη μπάλα. Γύρισε σελίδα. Πίσω. Δε γίνεται. Μόνο ένα θαύμα μας σώζει!...γ.ζ.Αθήνα, Οκτώβριος 2005


9Η  09.01.2014
«Σημασία έχει ότι κάποιος άνθρωπος σε αγάπησε ή σ’ αγαπάει. Το μέγεθος της αγάπης εξαρτάται από τη δική σου αξία η οποία το καθορίζει»

Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014



8Η  08.01.2014

«Τα χτυπήματα στην πλάτη κρύβουν ψέμα. Ακολουθούν σιωπηρές ύβρεις που μπορεί να μην προλάβεις να φτάσεις ένα μέτρο πιο πέρα!»